Loro – rozmówki polsko-włoskie

Wyprawę do Loro warto zacząć od spaceru po północno-wschodnich Jeżycach – jednej z centralnych dzielnic Poznania, która zyskała rozgłos dzięki popularnej serii powieści dla młodzieży „Jeżycjada” autorstwa Małgorzaty Musierowicz. Projektanci restauracji czerpali z eklektycznej architektury okolicy, a miejscami pozwolili sobie wręcz na bezpośrednie cytaty z okolicznych fasad. “W tym projekcie tożsamość miejsca uznaliśmy za jego współautorkę i kopalnię narracji. Wnętrze Loro ma bawić i budować się rozmową z duchem okolicy, równolegle dopowiadając swoje, włoskie rodowodem, kwestie” – opowiada Iwo Borkowicz.

Gości wita replika kuchni z piętnastowiecznej włoskiej willi, znanej z filmu “Call me by your name”. Można wypatrzeć tu czechosłowackie metalowe żyrandole z lat 60. oraz drewniane duńskie i metalowe włoskie krzesła z lat 70. A do tego lampy i meble zaprojektowane przez JEJU studio – wiele z nich łączy motyw lakierowanych lub drewnianych kul. Całość jest bardzo włoska – takie wnętrze mogłoby się swobodnie znaleźć na ulicach Mediolanu czy Rzymu i to nawet już kilka dekad temu.

Tkaniny pełnią w Loro różne role: przesłaniają, rozpraszają światło, pokrywają umieszczone wzdłuż ścian fornirowane ławy. W oknach i w kilku innych miejscach można zobaczyć urokliwe „zazdrostki” uszyte z tkaniny Monterosso. Kotara z szenilu Cameron w intensywnym kolorze Tangerine 303 tworzy tło dla okrągłego stołu we wnęce – idealnego na specjalne spotkania i wyjątkowe posiłki. Podświetlona ciepłym światłem tkanina Tela stanowi nie tylko tło dla wyeksponowanych butelek z winem, ale także buduje przytulny klimat. Na ławach użyto jako tapicerkę Ambiente – tkaninę obiciową o marmurkowym wzorze, idealną do intensywnie użytkowanych wnętrz.